Strategia zwiększania dostępu do aborcji w Polsce – FEDERA ujawnia swoją strategię podczas konferencji FIAPAC w Barcelonie

Polska Federacja Ruchów Obrony Życia opublikowała analizę będącą wynikiem monitoringu międzynarodowej konferencji środowisk aborcyjnych FIAPAC (The International Federation of Abortion and Contraception Professionals - Międzynarodowej Federacji Profesjonalistów ds. Aborcji i Antykoncepcji) w Barcelonie.

W oficjalnych materiałach tej organizacji znajduje się także opis działań podejmowanych przez polską FEDERĘ, (Fundację na rzecz Kobiet i Planowania Rodziny). Ujawniają one cele, którymi są zwiększanie dostępu do aborcji poprzez interpretację obowiązującego prawa i wpływanie na praktykę medyczną.

Konferencja FIAPAC pokazała również dwa istotne kierunki działań środowisk proaborcyjnych: rozwijanie turystyki aborcyjnej oraz przedstawianie zabijania nienarodzonych dzieci jako zwykłego świadczenia zdrowotnego.

Analiza PFROŻ dotyczy 140-stronicowego zbioru abstraktów konferencji FIAPAC. Poniżej przedstawiamy konkretne założenia tych programów oraz ich strategii.

Najważniejszy polski wątek nie dotyczy jednak przyszłych planów, lecz konkretnych działań, które już są prowadzone!

FEDERA: zwiększanie dostępu do aborcji bez zmiany ustawowego zakazu

Wśród oficjalnych materiałów konferencyjnych FIAPAC znajduje się abstrakt Antoniny Lewandowskiej, związanej z Fundacją na rzecz Kobiet i Planowania Rodziny (FEDERA), zatytułowany Przełamywanie barier w dostępie do aborcji: jak społeczeństwo obywatelskie przeciwstawia się stygmatyzacji i oporowi instytucjonalnemu w Polsce.

Autorka opisuje konkretne strategie organizacji proaborcyjnej w Polsce, którymi są:

• wpływanie na interpretację prawnych przesłanek aborcji;

• rozwijanie sieci kierowania kobiet do odpowiednich placówek;

• interwencje w przypadkach odmów i opóźnień;

• edukacja przyszłych lekarzy.

Jako szczególnie istotne są przedstawiane działania zmierzające do uznawania zagrożeń dla zdrowia psychicznego kobiety jako podstawy dopuszczalności przeprowadzenia aborcji, w tym zapewnianie dostępu do diagnoz psychiatrycznych i odpowiedniej dokumentacji. Opisano również prowadzone szkolenia dla studentów medycyny dotyczące metod przeprowadzania aborcji, obowiązujących przepisów i odpowiedzialności lekarzy.

Zasadniczy wniosek z raportu FEDERY jest jednoznaczny: dostęp do dokonywania aborcji nie tylko zależy od zapisów ustawy, ale również od interpretacji prawa, praktyki szpitali, postawy personelu medycznego i działalności organizacji wspierających aborcję.

Dla polskich obrońców życia jest to poważne wyzwanie: ochrona życia dzieci w okresie prenatalnym jest osłabiana bez formalnej zmiany przepisów prawa, poprzez stopniowe rozszerzanie możliwości wykonywania aborcji w praktyce oraz uzgodnione milczenie organów ścigania.

Aborcja jako „opieka zdrowotna”

Zgodnie z fałszywym trendem światowym, prezentowanym obecnie w ONZ, wyraźnym kierunkiem upowszechniania aborcji jest jej prezentowanie jako zwyczajnej i koniecznej opieki zdrowotnej, którą władze państwowe mają obowiązek zabezpieczać.

Przykładem jest hiszpański program QuieroAbortar, zaprezentowany podczas tej konferencji. Łączy on:

• informowanie o możliwościach aborcji,

• konsultacje przez WhatsApp,

• pomoc telefoniczną

• wsparcie w przypadkach tzw. późnych aborcji ciąż powyżej 22. tygodnia ciąży.

Pozyskiwane informacje służą również przygotowywaniu raportów, propozycji zmian prawa i szkoleń medycznych. Przy takim podejściu ograniczenia prawne chroniące życie są przedstawiane jako przeszkody w dostępie do należnych świadczeń medycznych w zakresie tzw. zdrowia reprodukcyjnego. Podobnie traktowana jest klauzula sumienia pracowników służby zdrowia.

W panelu dotyczącym Europy Środkowo-Wschodniej, obejmującym przede wszystkim sześć państw regionu, omawiano m.in. telemedycynę, aborcję farmakologiczną, decentralizację świadczeń i usuwanie barier administracyjnych. Wśród barier wymieniono również sprzeciw sumienia personelu medycznego.

W materiałach FIAPAC znalazły się także opracowania dotyczące zwiększania dostępności aborcji po 24. tygodniu ciąży, w tym chirurgicznej metody D&E oraz procedury celowego zatrzymania akcji serca dziecka w łonie matki przed dokonaniem późnej aborcji.

Turystyka aborcyjna: Polska w konkretnych liczbach

Drugim istotnym kierunkiem, przedstawionym podczas konferencji FIAPAC w Barcelonie, było rozwijanie transgranicznego dostępu do aborcji (tzw. turystyki aborcyjnej).

W analizie działalności Abortion Support Network, organizacji pomagającej w dokonaniu aborcji poza krajem zamieszkania, przedstawiono dane dotyczące 578 spraw z okresu od października 2025 do marca 2026 roku.

Aż 128 spraw, czyli 22% analizowanej grupy – dotyczyło kobiet mieszkających w Polsce. Ponadto 62% wszystkich spraw obejmowało późne przerwania ciąży – powyżej 13. tygodnia. Dane te odnoszą się tylko do działalności jednej proaborcyjnej organizacji, nie do wszystkich aborcji transgranicznych. Pokazują jednak znaczącą obecność Polski w międzynarodowej sieci organizowania dostępu do aborcji.

Wyniki te nabierają szczególnego znaczenia w kontekście wcześniejszej odpowiedzi Komisji Europejskiej na inicjatywę My Voice, My Choice, która wskazała możliwość dobrowolnego wykorzystywania istniejących środków Europejskiego Funduszu Społecznego Plus przez państwa członkowskie do wspierania legalnych usług aborcyjnych na terenie UE.

Federacja Życia oraz Fundacja JEDEN Z NAS konsekwentnie sprzeciwiają się wykorzystywaniu pieniędzy europejskich celu finansowania zabijania nieurodzonych dzieci, także w ramach mechanizmów transgranicznych.

Konferencja FIAPAC w Barcelonie potwierdza potrzebę międzynarodowej obrony życia

Opublikowane materiały nie dowodzą przyjęcia jednego, formalnego planu działań przeciwko Polsce. Pokazują jednak konkretne strategie zwiększania dostępu do aborcji, w tym działania prowadzone już przez polską FEDERĘ.

– Konferencja w Barcelonie pokazuje, że środowiska aborcyjne nie czekają tylko na zmianę ustaw. Działają poprzez szpitale, lekarzy, interpretacje prawa i międzynarodowe sieci. Naszą odpowiedzią musi być równie konsekwentna obrona życia – zarówno w Polsce, jak i na poziomie europejskim. Prawo chroniące nienarodzone dzieci nie może pozostawać wyłącznie deklaracją na papierze – podkreśla Jakub Bałtroszewicz. – Przed konferencją w Barcelonie wskazywaliśmy, jakie są prawdopodobne kierunki ich działań. Teraz znamy konkretne mechanizmy, a w przypadku Polski – również opis strategii realizowanej przez FEDERĘ – dodaje.

Obrona życia musi oznaczać rzeczywistą ochronę każdego dziecka w okresie prenatalnym, nie tylko zapis w ustawie, który jest bezprawnie naruszany.

Źródło: One of Us/ PFROŻ, opracowanie własne – 16 października 2026 r.