Wirtualna pornografia dziecięca produkowana przez AI – zakaz czy swoboda ekspresji i twórczości?

W ramach negocjacji traktatu ONZ nt. cyberprzestępczości, zarysowało się poważne pytanie: czy drapieżnikom seksualnym powinno się zezwalać na produkcję, dystrybucję i przechowywanie wirtualnych treści pornograficznych przedstawiających dzieci w materiałach tworzonych przez sztuczną inteligencję?

To pytanie coraz częściej pojawia się w sądach i legislaturach na całym świecie. Traktat ONZ o cyberprzestępczości wyraźnie zezwala na publikowanie wirtualnej pornografii dziecięcej, co powoli przenika do wielu legislatur krajowych na całym świecie. W sądach i Kongresie Stanów Zjednoczonych kwestia ta już wielokrotnie była poruszana.

W ubiegłym tygodniu sędzia federalny w stanie Wisconsin oddalił zarzut o posiadanie wirtualnej pornografii dziecięcej postawiony Stevenowi Andereggowi, oskarżonemu o produkcję i dystrybucję pornografii dziecięcej generowanej przez sztuczną inteligencję.

Sędzia powołał się na precedensowe orzeczenie Sądu Najwyższego Stanów Zjednoczonych i stwierdził, że wirtualna pornografia dziecięca jest chronioną konstytucyjnie jako forma wolności wypowiedzi.

Branża pornograficzna od dawna twierdzi, że wirtualna pornografia dziecięca jest nieszkodliwa, a nawet chroniona, czego najgłośniejszym przykładem była sprawa Ashcroft przeciwko Free Speech Coalition przed Sądem Najwyższym USA. W tym orzeczeniu Sąd Najwyższy USA opowiedział się po stronie przemysłu pornograficznego i uchylił federalną ustawę zakazującą wirtualną pornografię dziecięcą, uznając ją za zbyt szeroką.

W orzeczeniu, wydanym większością głosów, sędzia Kennedy poruszał kwestię konieczności zapewnienia artystom szerokiego zakresu swobody w przedstawianiu seksualności młodzieży. Stwierdził, że zboczeńcy mają prawo do posiadania prywatnych zasobów wirtualnej pornografii dziecięcej, o ile nikt nie ucierpi podczas jej tworzenia. Wyraził też zgodę na dalsze wykorzystywanie przez przemysł pornograficzny aktorów, którzy wyglądają na nieletnich.

Ta decyzja nie jest jednak końcem tej historii. Zareagował Kongres USA uchwalając w 2003 roku nową ustawę dotyczącą pornografii dziecięcej. Ta ustawa jest jednocześnie bardziej konkretna i kompleksowa. Kryminalizuje wszelkie działania związane z posiadaniem, produkcją i dystrybucją pornografii dziecięcej, w tym wirtualnej pornografii dziecięcej.

Zapisy te zostały starannie opracowane, aby ominąć powyższe orzeczenie SN w sprawie podnoszonej przez Free Speech Coalition. W rezultacie Steven Anderegg nadal jest oskarżony o produkcję, dystrybucję i przekazywanie wirtualnej pornografii dziecięcej. Jedynym zarzutem, który został oddalony, było posiadanie takich materiałów. Okazuje się, że oddalenie tego zarzutu może zostać zakwestionowane przez rząd.

W praktyce, kwestia, czy sędzia ze stanu Wisconsin orzekł słusznie w tej sprawie, pozostaje otwarta.

Chociaż decyzja Kongresu USA w dużej mierze zneutralizowała zagrożenie dla dzieci wynikające z orzecznictwa sędziego Kennedy'ego ws. pornografii dziecięcej, nowy traktat ONZ o cyberprzestępczości kontynuuje bezkarność wirtualnej pornografii dziecięcej, co zagraża dzieciom na całym świecie.

Koniec tej historii mógłby być zupełnie inny, gdyby oskarżony Steven Anderegg mieszkał w kraju, który zalegalizował wirtualną pornografię dziecięcą, zgodnie z zaleceniem przyjętym w traktacie ONZ o cyberprzestępczości.

Jeszcze mało znanym faktem jest, że nowy traktat ONZ o cyberprzestępczości wyraźnie zezwala na posiadanie, tworzenie i dystrybucję wirtualnej pornografii dziecięcej. Obejmuje to hiperrealistyczne materiały pornograficzne przedstawiające dzieci lub postacie zwierząt o dziecięcych rysach, znane jako furie.

Postanowienia te zostały dodane do ostatecznego tekstu wiążącej umowy na żądanie delegacji Unii Europejskiej. Niektórzy z delegatów krajów europejskich opowiadali się za argumentami branży pornograficznej, których użyto w sprawie Free Speech Coalition.

Administracja prezydenta Bidena popierała te zapisy podczas wcześniejszych negocjacji i nawet nie starała się przestrzegać obowiązującego w USA prawa federalnego. Traktat o cyberprzestępczości został więc przyjęty w 2024 roku i złożony do podpisania w ubiegłym roku.

Do tej pory ratyfikowały go trzy kraje, mimo że podpisało go ponad osiemdziesiąt.

Szybkie rozprzestrzenianie się hiperrealistycznych treści pornograficznych generowanych przez sztuczną inteligencję, przedstawiających dzieci, może jeszcze zmusić UE do ponownej oceny swojego stanowiska.

Tego lata komitet ekspertów Rady Europy wezwał państwa europejskie do zrewidowania swojego stanowiska w sprawie wirtualnej pornografii dziecięcej w celu przyjęcia podejścia o zerowej tolerancji.

Jednak jesienią ubiegłego roku większość Zgromadzenia Ogólnego ONZ zagłosowała wraz z administracją prezydenta Trumpa przeciwko europejskiemu podejściu.

Źródło: C-Fam, wg. art. Stefano Gennarini J.D. – oprac. własne 4 września 2026 r.