Walka pro-life na Kubie o ratowanie życia poczętych dzieci przed narzuconą przez socjalistyczny rząd aborcją

Sandy Cancino rozpoczęła swoją karierę zawodową jako odnosząca sukcesy, niezależna kubańska producentka audiowizualna, a od 2018 roku stała się wpływową liderką i działaczem społecznym.

W tym samym roku założyła Unidad Pastoral de La Habana (Hawańską Jednostkę Pastoralną), strukturę łączącą działalność społeczną i wyznaniową, która ma dziesiątki tysięcy zwolenników na terenie całej Kuby. Była również kluczową postacią kampanii Por el Diseño Original (Za Oryginalnym Projektem), która sprzeciwiała się ograniczeniom wolności gospodarczej i religijnej – a także rodziny – zawartym w Konstytucji Kuby uchwalonej w 2019 roku.

Podczas tej kampanii zebrano największą w całej historii kubańskiego totalitaryzmu liczbę podpisów sprzeciwu wobec polityki państwa: około 180 tysięcy.

Sandy Cancino współpracowała z hiszpańskojęzycznymi działami serwisów informacyjnych, takich jak CBN News, i wyprodukowała filmy krótkometrażowe i pełnometrażowe, przedstawiające realia życia na Kubie. W 2017 roku zdobyła nagrodę dla najlepszego projektu w rozwoju na Międzynarodowym Festiwalu Radia i Telewizji za serial dla dzieci Castillo del Rey (Zamek Króla). Jednakże państwowy Kubański Instytut Radia i Telewizji zablokował produkcję pierwszego sezonu i projekt ten nigdy nie ujrzał światła dziennego.

Państwowa cenzura prawdopodobnie wynikała z faktu, że projekt ten był przesiąknięty wartościami chrześcijańskimi – czymś nie do strawienia dla socjalistycznego państwa, zbudowanego na ideologii marksistowskiej.

Pomimo aresztowań, gróźb ze strony reżimu i lat spędzonych na listach osób objętych zakazem opuszczania kraju, Cancino nadal angażuje się w inicjatywy mające na celu zmianę sytuacji na Kubie. Robi to nawet wtedy, gdy inicjatywy te są niepoprawne politycznie. , Obecnie skupia się na walce o prawo do życia.

Cytujemy fragmenty jej ostatniego wywiadu na temat działalności tego formacyjnego ruchu pro-life.

- Czym jest Pasión Vida Cuba (Akcja Życie na Kubie)? Kiedy powstała i jaka jest jego misja?

Pasión Vida Cuba jest częścią międzynarodowego ruchu Pasión Vida LATAM (Ruchu Życie Ameryki Łacińskiej) oraz kontynuacją Passion Life. Koncentrujemy się na szkoleniu liderów religijnych, jak bronić życia, poprzez organizowanie warsztatów 4. pytań oraz na motywowaniu przeszkolonych duszpasterzy do dzielenia się tą wiedzą ze swoimi wiernymi. Ponadto dążymy do tworzenia zespołów zajmujących się ewangelizacją, modlitwą, profilaktyką i opieką nad kobietami w kryzysie. Poprzez te zespoły i oferowane szkolenia dążymy do ratowania poczętych dzieci w łonach matek przed uśmiercaniem oraz do ratowania rodzin przed duchowym i psychologicznym kryzysem.

Pasión Vida Cuba powstała w 2016 roku. Chociaż inicjatywa została początkowo przedstawiona wielu duszpasterzom, na początku przyjął ją tylko Kościół Baptystów Wschodnich w Playa Siboney w Santiago de Cuba. Od 2023 roku, gdy zostałam prezesem tej organizacji jesteśmy obecni w 13. z 15. prowincji na Kubie. Naszą misją jest szerzenie Ewangelii Życia, w miejsce panującej w społeczeństwie kubańskim kultury śmierci.

Poprzez pracę misyjną poświęconą idei pro-life, koncentrujemy się na edukacji i praktycznej pomocy w każdym kubańskim zakątku.

- Jaka obecnie jest sytuacja w społeczeństwie kubańskim w kwestii aborcji? Jakie poglądy przeważają i dlaczego?

Na Kubie panuje kultura śmierci, która jest wynikiem materializmu wpojonego społeczeństwu przez narzucenie ideologii komunistycznej, która rozbija rodzinę. Kiedy rodzina ulega rozpadowi, dusza narodu zostaje zraniona: ludzie stają się bezduszni i bezwzględni. Pojawia się stan odrzucenia, sieroctwa. Aborcja jest jednym z najbardziej skrajnych przejawów tego stanu.

Naród, który nie docenia owocu łona matki jako kluczowego dobra dla swojego rozwoju – nawet jeśli tylko w minimalnym lub instrumentalnym sensie – jest skazany na zagładę.

Istnieje wiele sposobów obrony przed aborcją, ale na Kubie dominującym poglądem, używanym do usprawiedliwiania zadawaniu śmierci bezbronnym dzieciom, jest rzekome prawo kobiety do odebrania życia własnemu dziecku dla własnej korzyści lub korzyści partnera.

- Z jakimi postawami spotykałaś się w kościołach, które odwiedzałaś, kiedy po raz pierwszy zaczęłaś mówić o aborcji?

Aborcja była tematem rzadko poruszanym w kościele; dzisiaj ludzie o niej rozmawiają, chociaż nadal z obawą. Niestety, aborcja jest również obecna w społeczności Kościoła. Ludzie wiedzą, że jest zła, ale gdy problem dotyka ich bliskich – rodziny – postrzegają aborcję jako jedyne wyjście. Słyszałem świadectwa, z których wynika, że nawet ​​niektórzy pastorzy wręcz zalecali aborcję członkom swoich parafii.

W kościołach ewangelickich początkowo spotkaliśmy się z dużą apatią w tej kwestii. Aborcję postrzegano jako sprawę kobiecą i trzeba było włożyć wiele wysiłku, aby niektórzy liderzy wreszcie zrozumieli wagę tej sprawy.

Co ciekawe, w 1948 roku Kuba wyprodukowała najsłynniejszą operę mydlaną w świecie hiszpańskojęzycznym – El Derecho de Nacer (Prawo do urodzenia). Félixa B. Caigneta – wyemitowała ją przez ogólnokrajową stację radiową CMQ. Była to produkcja autentycznie pro-life, jednak od tego czasu kultura narodowa na Kubie mocno się zdegenerowała w kierunku cywilizacji śmierci.

- Czy mogłaby Pani nakreślić historię aborcji na Kubie?

Swoją relację zacznę z 1936 roku, czyli od wprowadzenia Kodeksu Obrony Społecznej, który zezwalał na przerwanie ciąży tylko w trzech określonych okolicznościach: zagrożenia życia matki, gwałtu lub ryzyka przeniesienia poważnej choroby dziedzicznej. Poza tymi przypadkami aborcja pozostawała przestępstwem.

Wraz z nadejściem rewolucji marksistowskiej, w 1961 roku nastąpił proces dekryminalizacji aborcji. Zaledwie dwa lata po komunistycznym przewrocie rząd zniósł zakaz aborcji na życzenie. W 1965 roku, zgodnie z zaleceniami Światowej Organizacji Zdrowia, Kuba usystematyzowała tę procedurę, oferując bezpłatne i dostępne usługi aborcyjne w ramach sieci szpitali Narodowego Systemu Zdrowia.

Następnie, w 1979 roku, zreformowano Kodeks karny, aby zdefiniować, czym jest legalna aborcja. Ustalono, że aborcja jest nielegalna, jeżeli jest przeprowadzana w celu osiągnięcia zysku, bez zgody kobiety lub poza oficjalnymi placówkami szpitalnymi, z których wszystkie były wówczas państwowe.

Wytyczne medyczne określały limit czasowy do wykonania aborcji na 12. tydzień ciąży. W 1986 roku Kuba odnotowała najwyższą liczbę aborcji w swojej historii: ponad 160 000.

Pod koniec tej dekady stosowanie aborcji jako metody antykoncepcji zaczęło być wewnętrznie kwestionowane przez władze służby zdrowia, które zostały zmuszone do uruchomienia kampanii na rzecz upowszechniania antykoncepcji, nazywanej planowaniem rodziny.

W 2019 roku uchwalono nową Konstytucję Kuby, której artykuł 43 jednoznacznie chronił prawa seksualne i reprodukcyjne kobiet, gwarantując jednocześnie, że państwo zapewni pełne z nich korzystanie.

W 2023 roku nowa ustawa o zdrowiu publicznym wprowadziła zasadę, że ​​personel medyczny pod sankcjami prawnymi i zawodowymi nie może powoływać się na sprzeciw sumienia.

- Co dodaje Ci otuchy w tej walce o prawo do życia?

Są to trzy czynniki. Po pierwsze, moja własna historia. Bóg mnie uratował za pośrednictwem mojej ciotki. Moi rodzice nie mieli domu w Hawanie i rozważali aborcję, ale ona im powiedziała, żeby mnie donosili i obiecała, że ​​się mną zaopiekuje.

Po drugie, zrozumienie niezwykle trudnej sytuacji mojego kraju. Kuba tonie we krwi milionów abortowanych dzieci. Według Biblii Bóg nie ignoruje śmierci niewinnych i brzydzi się przelaniem ich krwi. Wiele kryzysów demograficznych, nękających naród kubański, wynika z niskiego wskaźnika urodzeń i exodusu tych, którzy się urodzili. Kuba umiera, ponieważ panujący system polityczny zabija ją swoimi antykubańskimi prawami.

Po trzecie, czuję się zachęcona, przekazując Słowo Boże mojemu ludowi: pokazując Kościołowi i społeczeństwu, jak ważne jest ratowanie życia i ratowanie bliźniego, który zmierza ku śmierci.

Uwaga: Yoe Suarez jest korespondentem ds. międzynarodowych w The Washington Stand. Jest dziennikarką, pisarką i producentem na wygnaniu, która prowadziła w Hawanie śledztwo w sprawie tortur, policji politycznej, gangów, rządowych czarnych list i cyberinwigilacji.

Źródło: Washington Stand/ Life News, opracowanie własne – 31 lipca 2026 r.