Wyścig o wybór nowego Sekretarza Generalnego ONZ wkroczył w decydującą fazę

Walka o to, kto zostanie wybrany kolejnym Sekretarzem Generalnym Organizacji Narodów Zjednoczonych, jest już na finiszu. Piętnastu członków Rady Bezpieczeństwa ONZ dyskutuje na temat sześciu kandydatów, wśród których są feministki znane z promowania aborcji.

Są też osoby z wewnętrznej administracji ONZ oraz samozwańczy kandydat MAGA. W ostatnich dniach lipca Rada Bezpieczeństwa ma przeprowadzić tajny sondaż, aby ustalić, którzy z kandydatów mają wystarczające poparcie, aby pozostać na finiszu tego wyścigu.

W kolejnych rundach członkowie Rady Bezpieczeństwa zostaną poproszeni o wskazanie wobec każdego kandydata. Procedura tego sondażu będzie powtarzana do momentu wyłonienia ostatecznego kandydata.

Muszą oni uniknąć sprzeciwu ze strony któregokolwiek z pięciu stałych członków Rady Bezpieczeństwa, którzy posiadają prawo weta – USA, Chin, Rosji, Wielkiej Brytanii i Francji – oraz uzyskać większość głosów.

W oparciu o dwa ostatnie wybory w 2007 i 2015 roku, Rada Bezpieczeństwa do października ma przedstawić Zgromadzeniu Ogólnemu ostateczną rekomendację.

Zgromadzenie Ogólne ONZ w dniu 23 lipca br. zorganizowało debatę w typu townhall z udziałem sześciu kandydatów. Jest to tzw. debata oxfordzka, gdy naprzeciw siebie stają dwie strony – propozycji i opozycji. Zadaniem pierwszej z nich jest udowodnienie słuszności swoich kandydatów, zaś drugiej obalenie. Uczestnicy znają wcześniej tezę, aby móc się do niej właściwie przygotować, jednak nie wiedzą, po której ze stron wystąpią.

Spotkanie to miało format debaty przed prawyborami prezydenckimi w USA. Każdy z kandydatów otrzymał możliwość wystąpienia na podium i odpowiadał na pytania moderowane przez dziennikarza Bloomberga.

Znana formuła mogła sprawiać wrażenie otwartego i politycznie przejrzystego procesu, ale wybór Sekretarza Generalnego jest od tego zdecydowanie daleki. Proces wyboru jest złożony i owiany tajemnicą.

Po wstępnym, tajnym sondażu Rada Bezpieczeństwa wydaje niejawną rekomendację, a w razie potrzeby przeprowadza tajne głosowanie w Zgromadzeniu Ogólnym. Powodem utajnienia tego procesu jest rzekomo chęć uniknięcia politycznej kontroli ze wszystkich stron i możliwość przedstawienia kandydata, który zostanie wybrany, jako wybranego na drodze konsensusu.

Zgodnie z takim utajnionym procesem wyborczym wszyscy kandydaci na Sekretarza Generalnego ONZ od 1966 roku byli mianowani przez Zgromadzenie Ogólne przez aklamację.

Sekretarz Generalny ONZ nadaje ton całej organizacji oraz kieruje całą biurokracją. Zgodnie z Kartą Narodów Zjednoczonych jest on głównym urzędnikiem administracyjnym tej organizacji, odpowiedzialnym za zapewnienie jej sprawnego funkcjonowania.

W praktyce rola ta uległa znacznemu rozszerzeniu. Wraz z rozwojem agend i budżetu ONZ, kolejni Sekretarze Generalni uzyskiwali coraz większą władzę i kontrolę nad coraz większymi zasobami. Od początku XXI wieku Sekretarz Generalny ONZ działał bardziej jako osoba prezydencka z uprawnieniami wykonawczymi w zakresie kształtowania polityki, niż administrator. Było to szczególnie widoczne w debatach ONZ na temat polityki społecznej dotyczącej aborcji i ideologii gender.

Obecny Sekretarz Generalny, Antonio Guterres, był wiernym sojusznikiem amerykańskich Demokratów i europejskiej lewicy przez całą swoją dziesięcioletnią kadencję. Przyczynił się do włączenia do całego systemu ONZ lewicowej polityki woke w zakresie aborcji, płci i klimatu.

Administracja Trumpa ma szansę wybrać kandydata, który wycofa się z tej lewicowej polityki. Nie jest jednak jasne, czy w ogóle zabiegała o taką możliwość. Podczas, gdy Unia Europejska i rządy lewicowe agresywnie domagały się od kandydatów publicznych zapewnień, że będą nadal popierać aborcję, ideologię gender, cenzurę i politykę klimatyczną, rząd USA nie uczestniczył w żadnym z publicznych dialogów z kandydatami w Zgromadzeniu Ogólnym ONZ.

Tzw. postępowe państwa silnie naciskają na wybór kobiety na to ważne stanowisko. Aż trzy kandydatki, które biorą udział w tym wyścigu to znane zwolenniczki prawa do aborcji. Są to:, Michelle Bachelet z Chile, María Fernanda Espinosa Garcés z Ekwadoru i Rebeca Grynspan Mayufis z Kostaryki. Natomiast stanowisko Carolyn Rodrigues Birkett z Gujany w sprawie ochrony życia nie jest znane, ale raczej oczekuje się, że nie przetrwa weta rządu USA ze względu na jej ostrą krytykę Izraela w Radzie Bezpieczeństwa ONZ.

Macky Sall z Senegalu jest samozwańczym kandydatem MAGA, popierającym hasło prezydenta USA dotyczące systemu ONZ, co najprawdopodobniej spowoduje objęcie go europejskim wetem. Kolejny kandydat – Rafael Mariano Grossi z Argentyny – jest obecnym szefem Agencji Energii Atomowej ONZ, czyli pracownikiem administracyjnym tej międzynarodowej organizacji.

Źródło: C-FAM – wg. art. dr. Stefano Gennarini, opracowanie własne – 24 lipca 2026 r.