Kanada: rząd promuje eutanazję – liczba medycznie wspomaganych śmierci w wkrótce dojdzie do 100 tys. uśmierconych ludzi

Tej wiosny w Kanadzie zostanie uśmiercony 100-tysięczny obywatel w ramach programu MAiD (Medycznej Pomocy w Umieraniu). Jest to specyficzna i wprowadzająca w błąd nazwa coraz szerzej stosowanej tam eutanazji. 100 tysięcy zabitych ludzi – nie na wojnie, nie na polu bitwy, nie w tragicznych wypadkach, ale świadomie uśmierconych na skutek rządowych decyzji politycznych.

Oni po prostu ,chcą twojej śmierci, bo to jest tańsze rozwiązanie niż profesjonalna opieka medyczna.! Taka jest smutna prawda!

Jest to systemowa porażka przebrana we współczucie i pomoc cierpiącemu cżłowiekowi. Na początki MAiD był przedstawiany społeczeństwu jako wyjątkowa opcja rzadkiego miłosierdzia wobec osób nieuleczalnie chorych i krańcowo cierpiących. Ta fikcja upadła już dawno temu! Dzisiaj zadawanie medycznie wspomaganej śmierci jest rutynowym rozwiązaniem wobec osób zmagających się z niepełnosprawnością, samotnością, ubóstwem, bezdomnością czy problemami ze zdrowiem psychicznym.

Jednak ta eskalacja uprawomocnienia uśmiercania ludzi niepełnosprawnych spotkała się z powaznym prosestem ze strony Komitetu Narodów Zjednoczonych ds. Praw Osób Niepełnosprawnych (UNIC) Jest to międzynarodowy organ ekspercki, którego członkowie są wybierani przez państwa -strony Konwencji o prawach osób niepełnosprawnych.

Komitet ten nie przebierał w słowach wskazując na dyskryminację osób niepełnosprawnych. Stwierdził, że Kanada musi uchylić tzw. Ścieżkę 2 w systemie MAiD, czyli rozwiązanie prawne umożliwiające osobom, których śmierć nie jest racjonalnie przewidywalna, aby skorzystały z medycznej pomocy w tej formie eutanazji w miejsce prawidłowej i kosztownej opieki medycznej..

Komitet UNIC „Ścieżkę 2 MAiD” nazwał skrajnie niepokojącą. Stwierdził, że proponowana ustawa opiera się na negatywnym, dyskryminującym osoby niepełnosprawne, postrzeganiu jakości i wartości życia oraz sugeruje, że cierpienie jest nieodłączną częścią niepełnosprawności, a nie wynikiem nierówności społecznych i dyskryminacji.

Jest to autorytatywne oświadczenie organu ONZ odpowiedzialnego za monitorowanie przestrzegania przez Kanadę Konwencji o prawach osób niepełnosprawnych, ratyfikowanej przez Kanadę w 2010 roku.

Komitet UNIC nie tylko wyraził swoje zaniepokojenie. Przede wszystkim zalecił podjęcie szeroko zakrojonych działań naprawczych: Aby zapewnić prawo do życia osobom z niepełnosprawnościami: Kanada musi uchylić program MAiD dla „Ścieżki 2”… w tym rozszerzenie na 2027 r. wobec osób, których jedynym podstawowym problemem zdrowotnym jest choroba psychiczna.

Wezwano również Kanadę do niewspierania propozycji dotyczących dostępu do MAiD dla starszych nieletnich praz do nieuznawania wniosków z wyprzedzeniem. Zobligowano także kanadyjski rząd do zajęcia się problemami systemowymi – od ubóstwa i zagrożenia bezdomnością po brak dostępnej opieki zdrowotnej i wsparcia społecznego.

Ale głównym problemem pozostaje fakt, że rząd Kanady nie odwołał się od orzeczenia sądu, które otworzyło drogę do medycznie wspomaganej śmierci w ramach Ścieżki 2. Orzeczenie to nie tylko poszerzyło możliwości kwalifikowania konkretnych osób do przeprowadzenia eutanazji, ale także fundamentalnie zmieniło założenia programowe stosowania MAiD zgodnie z założeniem, że sama niepełnosprawność uzasadnia zakwalifikowanie do eutanazji w miejsce dotychczas stosowanego uwarunkowania stanem terminalnym chorego.

Komitet UNIC nazwał tę zmianę, nie jako ostrożną reformę, ale jako fałszywą dychotomię czyli traktowanie eutanazji jako wyboru przy jednoczesnym braku gwarancji wsparcia medycznego, które uczyniłoby prawdziwie znośnym życie niepełnosprawnego, chorego człowieka.

Kolejny ważny moment nastąpił, gdy Rosemary Kayess, wiceprzewodnicząca Komitetu UNIC, oficjalnie zapytała w Genewie przedstawicieli Kanady: - Dlaczego MAiD w ramach „Ściezki 2” nie jest uznawany za eutanazję sponsorowaną przez państwo?. Zastanawiała się także, w jaki sposób Kanada może nie traktować programu „Ścieżki 2” jako regresu, potencjalnego kroku wstecz w stronę eugeniki. To pytanie trafia w sedno tego kryzysu, kiedy rząd chętniej oferuje śmierć niż godność i leczenie chorego człowieka jednoczesnie normalizując medyczne wspomaganie śmierci jako typowe rozwiązanie.

Zobacz także TUTAJ

Źródło: Life News, wg art. Kelsi Sheren, opracowanie własne – | 20 lutego 2026 r.