Targi Książki w ONZ reklamują książki dla dzieci promujące poliamorię, macierzyństwo zastępcze i różne formy identyfikacji płciowej

Od ubiegłego tygodnia w siedzibie ONZ w Nowym Jorku odbywają się Targi Książki dla Dzieci. Organizatorem są Targi Książki dla Dzieci z Bolonii we Włoszech. Kilka pozycji promuje ideologię gender, normalizuje poliamorię i macierzyństwo zastępcze oraz wzbudza u młodych panikę w odniesieniu do potencjalnej katastrofy klimatycznej.

Wydawnictwo Narodów Zjednoczonych, przy wsparciu włoskiego Ministerstwa Spraw Zagranicznych, promuje wystawę pt. Turning the Page on Change (Obracanie stron ku zmianom) prezentując na niej ponad 170 książek, których deklarowanym celem ma być wzmacnianie świadomości, empatii i konkretnych działań na rzecz realizacji Celów Zrównoważonego Rozwoju ONZ.

Lorenzo Gasparri twierdzi, że jego książka pt. Czy chłopcy mogą być feministami? ma służyć jako narzędzie do budowania rozsądnych idei i odrzucania tych, które nas ranią.

W jego książce czytamy, że płeć odnosi się do wszystkiego, co jest związane, na poziomie praktycznym i symbolicznym, z naszym byciem mężczyzną, kobietą, osobą transpłciową, niebinarną i że ma ona więcej wspólnego z czynnikami kulturowymi niż genetycznymi.

Książka również promuje ideę, że w ramach orientacji seksualnej istnieje nieskończona liczba możliwych kombinacji i wymienia poliamorię jako jeden z przykładów.

Co to jest poliamoria? To tzw. wielomiłość (przeciwieństwo monogamii) rozumiana jako praktyka lub pragnienie posiadania wielu romantycznych związków w tym samym czasie z pełną wiedzą zaangażowanych osób. Jest interpretowana jako szczególna orientacja seksualna. W krytycznej ocenie, poliamoria bywa traktowana jako część teorii queer.

W książce, promowanej przez ONZ dla dzieci, czytamy: - Nie każdy rodzi się z tą samą matrycą lub z krystalicznie czystymi wyobrażeniami na temat swojej seksualności. To normalne, że zadajemy pytania i dochodzimy do pewnych wniosków wraz z wiekiem.

Sugeruje się dzieciom, że psychologiczne różnice między mężczyznami a kobietami mają więcej wspólnego z wychowaniem, a te różnice mogłyby zostać wyeliminowane, gdyby chłopcy i dziewczęta byli wychowywani w ten sam sposób.

Książka wyjaśnia młodym mężczyznom, że nadal mogą wyrażać swoje myśli na temat aborcji, tabu menstruacji, wartości dziewictwa itd., ale zaangażowany feministyczny sojusznik w tych kwestiach to ktoś, kto wspiera koleżanki, ale nie podejmuje decyzji.

Z kolei książka Seana Dixona zawiera fragmenty promujące tak kontrowersyjne tematy, jak zapłodnienie in vitro i macierzyństwo zastępcze oraz ich stosowanie u osób samotnych. Jedna z postaci pyta: - A co, jeśli jesteś sama i naprawdę chcesz mieć dziecko?. W odpowiedzi dziecko urodzone dzięki zapłodnieniu in vitro i macierzyństwu zastępczemu mówi: - Moja mama jest silnym pnączem, a wszyscy inni, którzy jej pomagali – jak ojciec czy coś w tym stylu – są częścią systemu korzeniowego. Jest pod ziemią, więc go nie widzę, ale wiem, że tam jest.

Podczas innej wymiany zdań przy stole ktoś pyta: - Kim jest Ellen?, na co dziecko odpowiada: - Ellen mnie nosiła […] Jest moją Pewną-Wielką. – Surogatką, kolego – poprawia go wujek. - A ciocia Mika jest moją siostrą – powiedział wujek Ben, bo podarowała Leo komórkę jajową.

W książce Someone Just Like Me ilustracje przedstawiają małych chłopców, którzy noszą kostiumy i makijaż. Natomiast inne książki, takie jak La Crisi Climatica Esiste, mają na celu wzbudzenie u dziecka silnego niepokoju związanego z katastrofą klimatyczną oraz ukazuje dzieci biegające nago podczas anty klimatycznego protestu. Nagość zarówno dzieci, jak i dorosłych, pojawia się także w kolejnych pozycjach książkowych.

Omawiane książki zostały wybrane przez Targi Książki Dziecięcej w Bolonii spośród większej liczby zgłoszeń na konkurs o Nagrodę Bologna Ragazzi i prawdopodobnie będą eksponowane w siedzibie ONZ w Nowym Jorku do 13 marca br..

Źródło: C-Fam, wg. art. Iulia-Elena Cazan, opracowanie własne – 6 marca 2026 r.