Zgromadzenie Narodowe Francji uchwaliło ustawę legalizującą eutanazję! Co zrobi Rada Konstytucyjna?

        Zgromadzenie Narodowe Francji w środę 15 lipca przyjęło ustawę o eutanazji stosunkiem głosów 291 do 241. Podczas poprzedniego głosowania w dniu 30 czerwca Zgromadzenie Narodowe Francji zagłosowało za uchwaleniem tej ustawy stosunkiem głosów 295 do 232. Jednakże Senat Francji był przeciwko przyjęciu tej ustawy i aż trzykrotnie ją odrzucał. Głos francuskich senatorów został jednak odrzucony, ponieważ we Francji Zgromadzenie Narodowe może uchwalać ustawy nawet wtedy, gdy nie jest w stanie dojść do porozumienia z Senatem. 

Sprawa może jeszcze nie być całkowicie zakończona. Sylvie Corbet, znana dziennikarka Associated Press,15 lipca poinformowała, że premier i przewodniczący Senatu mają zamiar skierować projekt tej ustawy do Rady Konstytucyjnej (odpowiednika Trybunału Konstytucyjnego).

Corbet napisała: Przewodniczący Senatu Gérard Larcher i premier Sebastien Lecornu zapowiedzieli, że po przyjęciu ustawy skierują ją do Rady Konstytucyjnej, która będzie miała do miesiąca czasu na ocenę jej zgodności z Konstytucją. Ustawa może wejść w życie dopiero po zakończeniu tej analizy. 

Prezydent Emmanuel Macron i przewodnicząca Zgromadzenia Narodowego Yaël Braun-Pivet popierają legalizację eutanazji i naciskali na członków Zgromadzenia Narodowego, aby ją poparli. 

Podobnie jak w Kanadzie, francuska ustawa legalizuje zarówno eutanazję, jak i wspomagane samobójstwo. Dane kanadyjskie wskazują, że prawie w każdym przypadku wspomaganej śmierci trucizna jest podawana przez lekarza (eutanazja), a nie przez osobę, która sama ją sobie aplikuje (wspomagane samobójstwo). Ponadto, podobnie jak w Kanadzie, francuski system opieki zdrowotnej ma pokrywać koszty uśmiercania pacjentów. 

Francuska ustawa o eutanazji została zaprezentowana opinii publicznej jako zawierająca surowe zabezpieczenia. Jednak w rzeczywistości ​​ustawa ta nie ogranicza uśmiercenia tylko do wyjątkowych okoliczności. W propozycji francuskiej ustawy eutanazyjnej zastosowano nieokreślone sformułowania prawne, które mają na celu akceptację zabijania ludzi przez personel medyczny, któremu przyznaje się immunitet prawny przed ściganiem za zabicie człowieka.

Francuski projekt ustawy stanowi, że osoba poddawana eutanazji musi być dorosłym obywatelem Francji lub długoterminowymrezydentem cierpiącym na nieuleczalną i ciężką chorobę w zaawansowanym lub terminalnym stadium, która odczuwaciągły, nieznośny ból fizyczny lub psychiczny. 

Definicja ta jednak jest nieprecyzyjna. Co to znaczy cierpieć na ciężką chorobę?Tak samo, co oznacza sformułowanie o zaawansowanym lub terminalnym stadium? Podobnie co oznacza doświadczanie ciągłego, nieznośnego cierpienia fizycznego? Tym bardziej cierpienia psychicznego? 

Czy w ogóle można ustalić, kto odczuwa nieznośne cierpienie fizyczne lub psychiczne? Cierpienie jest doświadczeniem osobistym i subiektywnym. Cierpienie psychiczne jest realne, ale czy nieodwracalne? 

Francuski projekt ustawy sugeruje, że od osób pragnących eutanazji oczekuje się, że  samodzielnie podadzą sobie śmiercionośną substancję(wspomagane samobójstwo). Jeżeli jednak lekarz potwierdzi, że dana osoba jest do tego fizycznie niezdolna, lekarz lub pielęgniarka może jej tę trującą substancję podać(eutanazja). 

Jest to różnica w odniesieniu do prawa obowiązującego w Kanadzie. Jeżeli takie zapisy zostaną we Francji ostatecznie uchwalone, najprawdopodobniej szybko będą musiały być zmienione (rozszerzone), ponieważ lekarzowi lub pielęgniarce łatwiej jest podać śmiertelną truciznę niż osobie, która ma ją podać sobie samodzielnie. 

Francuski projekt ustawy sugeruje, że zespół medyczny (w którego skład wchodzi co najmniej dwóch lekarzy lub lekarz i pielęgniarka) musi zweryfikować stan pacjenta i jego wolną wolę. Jednak weryfikacja stanu pacjenta przez dwóch lekarzy lub lekarza i pielęgniarkę nie jest żadnym zabezpieczeniem. 

W każdej jurysdykcji można znaleźć personel medyczny, który jest gotowy zabijać pacjentów: wyrażać zgodę na ich uśmiercenie i będzie współpracować z personelem medycznym o podobnych poglądach w celu zatwierdzenia prawnie legalnego zabójstwa. 

Innymi słowy, ten system zapewnia niewielki, mało skuteczny nadzór nad prawem. Pacjenci będą chodzić od lekarza do lekarza. Niektórzy pracownicy medyczni, którzy są gotowi zabijać, będą interpretować prawo szerzej niż inni.Niektórzy pracownicy medyczni nie zatwierdzą zabijania ludzi w pewnych okolicznościach, podczas gdy inni chętnie to zrobią. 

Francuski projekt ustawy stanowi, że personel medyczny nie jest zobowiązany do udziału w akcie uśmiercania pacjentów, ale jest zobowiązany do kierowania ich do personelu medycznego, który jest gotowy zorganizować takie zabójstwo. Oznacza to, że lekarze sprzeciwiający się zabijaniu ludzi mają być współwinni tego czynu!

Co więcej, placówki medyczne są zobowiązane do pełnego udziału w tym procederze i  umożliwiania zabijania pacjentów. Zmusi to niektóre placówki medyczne (zwłaszcza katolickie, np. hospicja czy szpitale) do zamknięcia. Koalicja Zapobiegania Eutanazji sprzeciwia się zabijaniu ludzi, zarówno eutanazji, jak wspomaganemu samobójstwu. Popiera opcje opieki.

Można mieć jeszcze nadzieję, że Rada Konstytucyjna  uzna ten projekt za niezgodny z Konstytucją Republiki Francuskiej.

Komentarz HLI: Należy zwrócić uwagę, że w komentarzach medialnych i w samej dyskusji na temat legalizacji eutanazji prawie wcale nie pojawia się argumentacja o drastycznym starzeniu się społeczeństw, narastających kosztach leczenia i nieustannie zmniejszającej się liczbie osób młodych w wieku produkcyjnym, które nie są w stanie (a często także nie chcą) zapewnić starszym opiekę i płacić za ich leczenie. Cisza jednak nie oznacza, że problemy znikają. 

Źródło: Life News, wg info AlexaSchadenberga, prezesa Koalicji Zapobiegania Eutanazji – 15 lipca 2026 r.